HomeΓια ΜέναΔημοσιεύσειςΔιάχυση ΓνώσηςΔημοσιογραφίαΦωτογραφίεςΝτοκιμαντέρΕπικοινωνία
Home arrow Δημοσιογραφία arrow Αναλύσεις arrow Ο μύθος “πρώτη φορά Αριστερά” ως αυτομαστίγωμα
Ο μύθος “πρώτη φορά Αριστερά” ως αυτομαστίγωμα Εκτύπωση E-mail
28.01.16


 

 

Ο μύθος “πρώτη φορά Αριστερά” ως αυτομαστίγωμα


της Νέλλης Ψαρρού


Εδώ και μήνες ζούμε το ολοένα εντεινόμενο αυτομαστίγωμα της λεγόμενης “Αριστεράς”. Αυτό έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε είναι ανάγκη να αποσαφηνιστούν τα μεγάλα ψέματα που τείνουν να κυριαρχήσουν και στον κινηματικό λόγο, που σε αυτό το σημείο έχει ταυτιστεί με την κυρίαρχη προπαγάνδα.

Στην πραγματικότητα, ο λόγος περί “πρώτης φοράς Αριστερά” είναι ψευδής και παραπλανητικός. Ας δούμε γιατί.


Η “Πρώτη Φορά Αριστερά”...

Η φράση “πρώτη φορά Αριστερά” είναι ψευδής για πολύ βασικούς λόγους.

 

 

α) Ο ένας είναι ότι δεν έχουμε κυβέρνηση Αριστεράς, αλλά συγκυβέρνηση ενός αριστερού και ενός δεξιού κόμματος. Θα ήταν ίσως πιο ακριβές να αναφερόμασταν στη Δεύτερη Συγκυβέρνηση Αριστεράς-Δεξιάς στη λεγόμενη “μεταπολίτευση”, όπου η πρώτη ήταν η περίοδος κυβέρνησης ΣΥΝ-ΝΔ το 1989 (όπου ο ΣΥΝ σχηματίστηκε ως προσωρινή εκλογική συμμαχία κυρίως από το ΚΚΕ και το μικρότερο Ελληνική Αριστερά του Κύρκου). Μάλιστα, σε αυτή την περίπτωση θα ήταν εύκολο να καταδειχτεί η δεύτερη αυτή φορά ως απλή συνέχεια της πρώτης, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί πολιτική εξέλιξη της "κομμουνιστικής αριστεράς" (ΚΚΕ και ΚΚΕ-εσωτερικού) και οι ΑΝΕΛ της ΝΔ. Σ' εκείνη άλλωστε την Πρώτη Συγκυβέρνηση Αριστεράς-Δεξιάς στη “μεταπολίτευση”, για παράδειγμα, ο κ. Δραγασάκης ήταν και πάλι υπουργός (Εμπορίου και μετά Οικονομικών), δείχνοντας δείγματα γραφής αλλά και μια συνέχεια με το μέλλον σε όσους είχαν αμφιβολίες για το πόσο ριζοσπαστική αριστερά θα ήταν μια κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

 

Να διευκρινιστεί ότι η λέξη “μεταπολίτευση” χρησιμοποιείται εντός εισαγωγικών καθώς δεν υπήρξε καμία ρήξη με την προηγούμενη πολιτική κατάσταση: όπως είναι γνωστό, και αναλύω και στο βιβλίο μου 12 Χρόνια Φυλακή, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διορίσθηκε στην εξουσία για να εξασφαλίσει την ομαλή μετάβαση από τη στρατιωτική δικτατορία στη “δημοκρατία” προκειμένου η αντίδραση των πολιτών να μην επιφέρει κάποια ανεπιθύμητη ρήξη. Επιπλέον, η Πρώτη και Δεύτερη Συγκυβέρνηση στη μεταπολίτευση υπογραμμίζει απλώς το γεγονός ότι πριν τη “μεταπολίτευση” το ΚΚΕ είχε ξαναστηρίξει το αστικό κράτος και τη Δεξιά όταν το είχαν ανάγκη.

β) Ο δεύτερος λόγος που υποστηρίζω ότι δεν ισχύει η φράση “πρώτη φορά Αριστερά” προκύπτει και από τη χρήση του κεφαλαίου Α για την “Αριστερά”, που υπονοεί ότι κυβερνά η Αριστερά ταυτίζοντάς την με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ευτυχώς ή δυστυχώς, όμως, δεν κυβερνά η Αριστερά, ούτε καν ένα μικρό της κομμάτι όπως απέδειξαν οι εξελίξεις και η ίδια η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, που πλέον ασκεί την εξουσία κυρίως με στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Σε αυτή τη βάση, θα ήταν προβληματική η φράση ακόμη κι αν κυβερνούσε μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τους ΑΝΕΛ, καθώς ένα κόμμα δεν μπορεί να ταυτιστεί με μια ολόκληρη ιδεολογική και ιστορική παράδοση,
πόσο μάλλον που αυτό το κόμμα δεν ακολουθεί καν την ιδεολογία που πρεσβεύει. Σε κάθε περίπτωση, αν ο καθένας μπορούσε να αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει, δεν θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ (αν κυβερνούσε μόνος του) πρώτη φορά αριστερά, αλλά το ΠΑΣΟΚ πίσω στο 1981! “Μα το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αριστερό κόμμα”, μου απαντούσαν όσοι έχω συζητήσει το θέμα (πριν τον Ιούλη που μας πέρασε), επειδή το ζήσαμε ότι δεν είναι. Σωστά. Και τον ΣΥΡΙΖΑ ζούμε, που μάλιστα ξεσκεπάστηκε πιο γρήγορα. Οπότε...

 

Γιατί θεωρώ σημαντικό να αναφερθώ σε αυτό το ψεύδος; Ο λόγος είναι ότι, μέσω της μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ από αριστερό κόμμα σε μονοπρόσωπη ΕΠΕ (εταιρεία περιορισμένης ευθύνης), ζούμε έναν στιγματισμό αντίστοιχο με αυτόν που είχε συμβεί πριν 5 χρόνια, με το κάψιμο της τράπεζας Marfin. Τότε, κάποιοι κάψανε την Marfin, και μαζί με αυτήν τρείς ανθρώπους. Kι ένα ολόκληρο κίνημα που γεννιόταν δυναμικά, μια μάζα πλέον των 250.000 ανθρώπων που διαμαρτύρονταν μαχητικά πήγε σπίτι της κατηγορώντας τον εαυτό της για τον θάνατο των τριών – για το ότι “δικοί μας τα κάνανε”, για το ότι “δεν μπορούμε να περιφρουρήσουμε τις πορείες μας”, κλπ κλπ.- και δεν ξαναβγήκε στο δρόμο μέχρι που ξανακάλεσε απεργία η ΓΣΕΕ (ναι, αυτή που βρίζανε ως “πουλημένη”) μετά από μήνες. Αυτή η αντίδραση δεν ήταν απλώς μέρος του στημένου παιχνιδιού του συστήματος, αλλά η σπασμωδική αντίδραση πολιτών που μετέτρεψαν από μόνοι τους το φιλότιμο σε ενοχή.


 

Κι αυτή είναι η βασική αιτία που γράφω αυτό το κείμενο: βρισκόμαστε (ως “Αριστερά” ή, καλύτερα, ως “κίνημα”) μπροστά στην ίδια αυτοτιμωρία υποχωρώντας μπροστά σε ψευδο-ενοχές που οι ίδιοι αφήσαμε να χτιστούν και τις αναπαράγουμε αφειδώς. Θα δώσω επ' αυτού ένα μόνο παράδειγμα. Όλοι λέμε ότι πολλά μέτρα από όσα περνά τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα, καμία δεξιά ή άλλη κυβέρνηση δεν μπόρεσε να τα περάσει και, τελικά, μόνο μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να το καταφέρει. Αυτό είναι αλήθεια. Αυτή η αλήθεια όμως χρησιμοποιείται ως κατηγορία αλλά και αυτομαστίγωμα που απαξιώνει την Αριστερά, αντί να αναρωτηθεί κανείς “γιατί” ισχύει αυτή η αλήθεια; Η απάντηση στο ερώτημα μόνο τιμητική και αισιόδοξη μπορεί να είναι για την αριστερή παράδοση και ιστορία. Η απάντηση είναι ότι, αυτά τα μέτρα δεν μπορούσαν να περάσουν και να εφαρμοστούν ακριβώς επειδή η Αριστερά στο σύνολό της ήταν στο δρόμο, επειδή η Αριστερά τα εμπόδιζε – κι εδώ ας με “συγχωρήσουν” οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές που στην ευρύτερη Αριστερά περιλαμβάνω και αυτούς, κι ας αρνούνται πεισματικά μια τέτοια συγγένεια. Φυσικά υπήρχαν και αρκετοί δεξιοί και περισσότεροι ανένταχτοι που επίσης συμμετείχαν στα κινήματα, αλλά είναι γεγονός πως η αρχική γνώση του τι σημαίνει Μνημόνιο και η συνακόλουθη αντίδραση σε αυτό προήλθε σε μεγάλο βαθμό από την ευρύτερη Αριστερά. Κατ' αυτή την έννοια, η αντίσταση επί πέντε χρόνια στην επιβαλλόμενη στη χώρα μας εξαθλίωση είναι μια επιτυχία που μπορεί ελεύθερα να επικαλεστεί, χωρίς όμως να μονοπωλήσει, η Αριστερά. Και αυτή την επιτυχία της Αριστεράς, της αντίστασης στην παρανομία και την αυθαιρεσία, γνωρίζαν οι επιτήδειοι πώς μόνο με μια “αριστερή” κυβέρνηση μπορούσαν να αλώσουν.


 

Η αντιστροφή της αλήθειας είναι το γνώρισμα της προπαγάνδας – το βιώσαμε ιδιαίτερα αυτό τα τελευταία χρόνια. Εν προκειμένω, την διευκολύνουμε πολύ όντας οι πρώτοι που θα υποστηρίξουμε με θέρμη αυτό που μας υποβιβάζει, ενώ αυτό ακριβώς είναι αυτό που μας τιμά. Αν θέλουμε, υπάρχουν πολλά άλλα πεδία για δίκαιη κριτική και καταδίκη των πρακτικών μας, τα οποία συνήθως αποφεύγουμε, ενώ με θέρμη υιοθετούμε την μετατροπή της αξίας σε απαξία. Ας τελειώνουμε λοιπόν με το βολικό για την εξουσία και τη δική μας απραξία ή αδυναμία αυτομαστίγωμα που απαξιώνει όλη την αριστερά και όλα τα κινήματα στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ: ούτε εμείς είμαστε ο ΣΥΡΙΖΑ (ακόμη και όσοι τον ψήφισαν), ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καμία σχέση με την... πρώτη αριστερή διακυβέρνηση.




 

ΥΓ1: Το τελευταίο απαξιωτικό επιχείρημα που τείνει και πάλι να ενισχύσει το αυτομαστίγωμα είναι ότι οι πολίτες επικύρωσαν την αυθαιρεσία του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου δίνοντάς του και πάλι την εξουσία. Αυτή είναι μια ιστορία που χρήζει πολλών ενστάσεων και ερμηνειών και απαιτεί ξεχωριστή ανάλυση. Επί του παρόντος, ας επισημάνουμε απλώς ότι ένα μεγάλο ποσοστό επέλεξε να κάνει αποχή, γεγονός που ανέβασε τα ποσοστά των κομμάτων, τα οποία όλα είχαν αριθμητική πτώση, αν και όχι ίσως την αναμενόμενη. Από την άλλη, όμως, δεν είδαμε και άνοδο της Χρυσής Αυγής (ή του ΚΚΕ, οι άλλες δύο φερόμενες ως “αντιμνημονιακές” δυνάμεις), κάτι που προσμετράται στα υπέρ των τόσο απογητευμένων και εξαπατημένων ψηφοφόρων. Η ψήφος των πολιτών στις εκλογές του Σεπτέμβρη δεν δικαίωσε τις επιλογές του Τσίπρα αλλά έδειξε μια ξεχωριστή ωριμότητα του ελληνικού λαού στο πλαίσιο του εκβιασμού του φυσικά.

ΥΓ2: Τη φωτογραφία τράβηξε ο Γιώργος Τσιάρας. Την αφίσα φιλοτέχνησε κάποιος περαστικός...






 

Σχόλια
Προσθήκη νέου
Νίκος Διαμαντής  - Η αντιστροφή της αλήθειας είναι το γνώρισμα της πρ   |2016-02-08 23:35:52
“Utopia lies at the horizon.
When I draw nearer by two steps,
it retreats two steps.
If I proceed ten steps forward, it
swiftly slips ten steps ahead.
No matter how far I go, I can never reach it.
What, then, is the purpose of utopia?
It is to cause us to advance.”

Eduardo Galeano
Nelly Psarrou     |2016-02-09 14:11:34
Είχα παλιότερα κι εγώ ένα "θέμα" με την Ουτοπία: μου φαινόταν τουλάχιστον αχρείαστη και, ως πραγματίστρια, ανούσια. Στη συγκεκριμένη φράση συμπηκνώνονται οι λόγοι για τους οποίους την θεωρώ πλέον αυτό ακριβώς που είναι: έναν λόγο για να προχωράμε. Φτάνει να μην περιμένουμε ότι θα την φτάσουμε απαραιτήτως, γιατί καραδοκεί η απογοήτευση.
Νίκος Διαμαντής  - Η αντιστροφή της αλήθειας είναι το γνώρισμα της πρ   |2016-02-08 23:34:34
“Utopia lies at the horizon.
When I draw nearer by two steps,
it retreats two steps.
If I proceed ten steps forward, it
swiftly slips ten steps ahead.
No matter how far I go, I can never reach it.
What, then, is the purpose of utopia?
It is to cause us to advance.”

Eduardo Galeano
Παπαθεοδωρου Κωστας   |2016-02-05 20:21:38
Κατά την γνώμη μου στην Ελλάδα υπάρχουν δυο κατηγορίες πολιτών :
Αυτόν που ζουν από το κράτος δηλαδή κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών ,υπαλλήλων με εργασιακή σχέση σαν του παπα εφόρου ζωης,και κομματικών στρατών.
Η άλλη κατηγορία πολιτών είναι αυτών που δεν ήθελαν η δεν μπόρεσαν να έχουν μια σχέση με το κράτος η πιο αδικημένη και η οποία δεν εκπροσωπείται από κανένα κόμμα.

Ο συριζα εκπροσωπεί την πρώτη κατηγορία η διαφορά είναι ότι είναι με του αυλικούς και όχι με το παλάτι σε αντίθεση με την νέα δημοκρατία που εκπροσωπεί κυρίως μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Οι ιδεολογίες είναι κενού περιεχομένου ένα περιτύλιγμα για να αλιεύουν ψήφους από ανθρώπους σαν και μένα που δεν ανήκουν στην πρώτη κατηγορία και παρότι όλος ο διαισθητικός εαυτός μου έλεγε να μην ψηφίσω Συριζα τελικά ψήφισα την .
Φλώρος Ευθύμιος   |2016-01-28 17:21:33
Νέλλη μας καλημέρα
Πραγματικά πιάνεις το νόημα των όσων γίνονται για το "καλό" μας. Έτσι είναι τα πράγματα. Και θα προωθήσω σε όσους ξέρω ότι αυτομαστιγώνονται επειδή κάποιοι πήραν με ψέμματα την εξουσία και δρούν έτσι όπως δρούν.
Είμαι εξ εκείνων που κάνω αυστηρή αυτοκριτική αλλά απεχθάνομαι να νοιώθω ο ίδιος ως εκπρόσωπος της γενιάς μου και να φορτώνομαι τα λάθη κάποιων αυτής της γενιάς.
Ας προσπαθούμε λοιπόν ο καθένας να σκεπτόμαστε τουλάχιστον μόνοι μας και όχι μέσω των παπαγάλων της ειδησεογραφίας, όπως ακριβώς κάνεις κι εσύ και έγραψες το ωραίο αυτό κείμενο κι ας σταματήσουμε το αυτομαστίγωμα.
Νάσαι πάντα καλά
Μάκης
Γράψτε σχόλιο
Όνομα:
Email:
 
Website:
Τίτλος:
 
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

 
RSS