21.04.12

Αποχή, Λευκό, Άκυρο και ψήφος στα μικρά κόμματα:
μύθοι και εκβιασμοί του πολιτικού μας συστήματος

Της Νέλλης Ψαρρού,

Άρθρο δημοσιευμένο στη Χανιώτική καθημερινή εφημερίδα Ο Αγώνας της Κρήτης (21/4/2012).

Πολλά χρόνια τώρα κυκλοφορούν διάφορες φήμες που, ανακατεμένες με ψήγματα πραγματικότητας, συνθέτουν τους σύγχρονους πολιτικούς μας μύθους. Στον διαρκή μύθο που ήθελε το λευκό, για παράδειγμα, να «πηγαίνει στο πρώτο κόμμα» έχει προστεθεί προσφάτως και αυτός που θέλει το 51% των λευκών να ακυρώνει ουσιαστικά την εκλογή ή να στέλνει τους βουλευτές σπίτι τους. Αυτόν τον τελευταίον δεν θα τον πούμε καν μύθο καθώς στερείται και τα όποια ψήγματα αλήθειας μπορεί να επικαλούνταν προς διαστρέβλωση: πουθενά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από το Σύνταγμα ή τον εκλογικό νόμο, ούτε καν με «τραβηγμένη» ερμηνεία. Άλλωστε, ο εκλογικός νόμος, όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια, προνοεί ακριβώς για το πώς θα αποδυναμώσει την πολιτική διαμαρτυρία. Προφανώς πρόκειται για προπαγάνδα εκπορευόμενη από τα μεγάλα κόμματα που θέλουν να οδηγήσουν τις «ψήφους διαμαρτυρίας» εκτός εκλογικού μέτρου μέσω του λευκού. Αντίστοιχα, ορισμένα μικρά κόμματα εδώ και δύο δεκαετίες προωθούν την μυθοπλασία του «πρώτου κόμματος» ακριβώς επειδή γνωρίζουν ότι οι ψήφοι διαμαρτυρίας στο λευκό είναι χαμένες ψήφοι για τα ίδια.
Αλλά, ας αφήσουμε τις μεθοδεύσεις του καθενός και ας δούμε τι ισχύει στην πραγματικότητα.

Η Αποχή, το Λευκό και το Άκυρο
...ως επιλογές πολιτικής διαμαρτυρίας έχουν διαφορετική βάση για τον καθένα που τις επιλέγει και ως τέτοιες έχουν αναλυθεί ήδη πολλαπλώς. Εδώ θα τις εξετάσουμε ως προς το αποτέλεσμα που φέρουν, στην πράξη δηλαδή, και γι’ αυτό θα τις θεωρήσουμε μια ενιαία θεματική καθώς προκαλούν το ίδιο αποτέλεσμα: και οι τρεις επιλογές βγαίνουν εκτός εκλογικού μέτρου. Για το άκυρο και την αποχή πολύ λογικά δεν υπολογίζονται στο τελικό αποτέλεσμα αφού αυτός είναι και ο σκοπός τους (δηλώνουν επιθυμία αποχής ή ακυρότητα του ψηφοδελτίου, σκοπούμενη ή μη), ενώ το λευκό το χαρακτήριζε πάντα μια ασάφεια, μέχρι πρόσφατα, μιας και η χρήση του ήταν συγκεχυμένη από το νόμο: ενώ η επίσημη χρήση του είναι να χρησιμεύσει ως αναπληρωματικό ψηφοδέλτιο (σε περίπτωση απουσίας ψηφοδελτίων ενός κόμματος, ο υποψήφιος γράφει την επιλογή του πάνω σε αυτό και, αφού σφραγιστεί από τον δικαστικό επιμελητή, λογίζεται ως έγκυρη επιλογή), δίνεται σε όλους τους ψηφοφόρους μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Να επισημανθεί ότι, ως το 2006 και ο ίδιος ο νόμος ήταν ασαφής, αφού δεν θεωρούσε την λευκή ψήφο άκυρη αλλά ούτε έγκυρη(!), γεγονός που άφηνε περιθώρια για ερμηνείες. Μάλιστα, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ) είχε κρίνει το 2005 με πλειοψηφία 6 προς 5 ότι η λευκή ψήφος διακρίνεται από την άκυρη και αποτελεί ενάσκηση του εκλογικού δικαιώματος, γι' αυτό και θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν (απόφαση 12/2005). Βέβαια, και αυτή η απόφαση ερχόταν σε αντίθεση με προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις και, επιπρόσθετα, είχε σχολιαστεί αρνητικά ως προς την πολιτική της μεθόδευση: ενέκρινε την προσμέτρηση των λευκών ύστερα από ένσταση του Αχιλλέα Καραμανλή, θείου του πρώην πρωθυπουργού, και μόνο στη δική του περιφέρεια, δίνοντάς του έτσι την βουλευτική έδρα, ενώ στην υπόλοιπη χώρα τα λευκά δεν προσμετρούνταν!
Έτσι, το 2006 η κυβέρνηση, με υπουργό εσωτερικών τον Προκόπη Παυλόπουλο, αποφάσισε να διευθετήσει το θέμα ώστε να μην επαναληφθεί παρόμοιο φαινόμενο (όπως αναφέρει η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νόμου) ψηφίζοντας τον νόμο 3434/2006, που προβλέπει ότι: «…κατά την κατανομή των εδρών, καθώς και για τον καθορισμό του εκλογικού μέτρου, τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται στα έγκυρα» (αρ. 1). Ορισμένοι πολίτες (μεταξύ αυτών και η υπογράφουσα το άρθρο αυτό) συνέχισαν ως και τις εκλογές του 2007 να διεκδικούν την αναγνώριση του λευκού, μέχρι που κατέστη σαφές ότι κανένα δικαστήριο δεν θα έθετε τις εγκυκλίους σε ερμηνεία υπέρ των πολιτών. Ενδεικτικό είναι ότι δεν αναγνωριζόταν καν το έννομο συμφέρον των πολιτών σε καθολική προσφυγή.

Έτσι, λοιπόν, είναι πλέον σαφές πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το λευκό, όπως και η αποχή και τα άκυρα, θεωρείται μη έγκυρη ψήφος και τίθενται εκτός εκλογικού μέτρου. Είναι επίσης σαφές ότι το λευκό δεν «πηγαίνει στο πρώτο κόμμα» αφού θεωρείται άκυρη ψήφος.


Λευκό, άκυρο και αποχή εκτός εκλογικού μέτρου: οι επιπτώσεις του εκλογικού νόμου στα ποσοστά των κομμάτων
Το λευκό, λοιπόν, η αποχή και το άκυρο δεν προσμετρώνται στο εκλογικό μέτρο. Τι σημαίνει αυτό; Το ποσοστό των κομμάτων υπολογίζεται με βάση το εκλογικό μέτρο, δηλαδή τον αριθμό των ψηφισάντων των οποίων η ψήφος λογίζεται ως έγκυρη. Στην πράξη, δηλαδή, αν από το σύνολο των 10 (περίπου) εκατομμυρίων ψηφοφόρων τα 3 εκ. επιλέξουν την αποχή, το λευκό ή το άκυρο, τότε το εκλογικό μέτρο θα γίνει 7 εκ. από τα 10 εκ. που είναι αρχικά. Μειούμενο το εκλογικό μέτρο, λοιπόν, αλλάζει και το τελικό ποσοστό των κομμάτων αφού με βάση αυτό υπολογίζεται ο αριθμός. Είναι προφανές ότι οι επιλογές αυτές δεν «πηγαίνουν» στο πρώτο κόμμα, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Αυτό που ισχύει είναι ότι ενισχύεται το ποσοστό όλων των κομμάτων, αναλογικά με τη δύναμή τους, είτε μικρά είτε μεγάλα. Ένα κόμμα Α, για παράδειγμα, που θα το ψηφίσουν 3 εκ πολίτες και ένα Β με 250.000 ψήφους, θα έχουν ποσοστό 30% και 2,5% αντίστοιχα στην περίπτωση όπου όλοι οι πολίτες ψηφίσουν, ενώ αν έχουμε 3 εκ. ψηφοφόρων σε αποχή-λευκό-άκυρο, τότε τα ποσοστά των κομμάτων θα διαμορφωθούν στο 42,8% και 3,5 αντίστοιχα γιατί θα μειωθεί το εκλογικό μέτρο υπολογισμού στα 7 εκ. Προφανώς, και το πρώτο κόμμα ενισχύεται λόγω του ότι πλησιάζει στα ποσοστά της αυτοδυναμίας έτσι, αλλά και το μικρό ενισχύεται επειδή θα ανεβάσει τα ποσοστά του, ή θα περάσει το 3%. Βέβαια, επειδή ωφελούνται αναλογικά της δύναμής τους, τα μεγαλύτερα κόμματα ενισχύονται περισσότερο. Συνεπώς, αν κάποιος θέλει να «τιμωρήσει» τα μεγάλα κόμματα, τα λευκά-αποχή-άκυρα φέρνουν το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα!

Μικρά κόμματα και εκβιαστικά διλήμματα
Στη βάση των παραπάνω στοιχείων έχουν δημιουργηθεί διάφορα εκβιαστικά διλήμματα. Είναι γνωστή σε όλους μας η προτροπή πολλών να ψηφίσουμε μικρά κόμματα - ωσάν το μέγεθος ξαφνικά να αποτελεί πολιτικό κριτήριο, και μάλιστα υπέρ του μικρού! Ας το αντιπαρέλθουμε αυτό χάριν του πλαισίου της κουβέντας, που είναι η διαμαρτυρία έναντι των κομμάτων εξουσίας. Είδαμε λοιπόν ότι για να είναι αυτή η διαμαρτυρία αποτελεσματική οφείλει να λαμβάνει υπόψιν την πραγματικότητα, δηλαδή τον εκλογικό νόμο! Με αυτή την πραγματικότητα, όμως, η ψήφος στα μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή είναι αυτή που ενισχύει πράγματι το πρώτο κόμμα καθώς ο νόμος του δίνει 50 επιπλέον έδρες που τις έχει υφαρπάξει από τα κόμματα που δεν έπιασαν το 3%. Οι ψήφοι σε μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή ενισχύουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τα μεγάλα κόμματα απ’ ότι η αποχή ή το λευκό: όσο περισσότερες ψήφοι δοθούν σε μικρά κόμματα που τελικά δεν μπουν στη Βουλή τόσο μικρότερο είναι το ποσοστό που χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αν δηλαδή κανείς επιλέξει το κόμμα που θα ψηφίσει στη απόλυτη βάση της αποτελεσματικότητας, όπως αυτή οριοθετείται από την πολιτική εξουσία του δικομματισμού, τότε… και τα εγγόνια των εγγονιών του θα κυβερνώνται από τους απογόνους των σημερινών πολιτικών τζακιών. Με άλλα λόγια, οι επιλογές που έχει κανείς αν ακολουθήσει μέχρι τέλους τη λογική της αποτελεσματικότητας οριοθετούνται τόσο από τις προηγούμενες εκλογές (ποια κόμματα μπήκαν στη Βουλή) αλλά και από τις δημοσκοπήσεις. Εύκολα αντιλαμβανόμαστε τον καθοδηγητικό ρόλο των δημοσκοπήσεων.
Μετά από όλα αυτά, μπορούμε να λέμε ότι ασκήσαμε τη "λαϊκή μας κυριαρχία" ελεύθερα και δημοκρατικά;


Ψήφο, ή μη, κατά συνείδηση.
Καταλαβαίνει κανείς ότι, ακολουθώντας τους κανόνες του παιχνιδιού που επιβάλλουν οι κυρίαρχοί του, απλά εγκλωβιζόμαστε σε λογικές πόλωσης και αντιπαράθεσης που δεν ωφελούν το δημοκρατικό φρόνημα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που κατηγορούσαν όσους ψηφίζουν λευκό ως «ψηφοφόρους της ΝΔ» και παρότρυναν ανενδοίαστα το 2007 για ψήφο σε μικρά κόμματα. Δεν τους ξανακούσαμε να μιλάνε όταν το… μικρό κόμμα των ακροδεξιών του ΛΑ.Ο.Σ. μπήκε στη Βουλή! Φυσικά και η αποτελεσματικότητα, οι κινήσεις τακτικής είναι επιθυμητές, όμως σε όλα υπάρχει ένα όριο. Και το όριο αυτό είναι η συνείδηση του καθενός μας. Διαφορετικά, δεν πρόκειται το πολιτικό σκηνικό να αλλάξει ποτέ. Ίσως να είναι προτιμότερο να σταματήσουμε την αντιπαράθεση μεταξύ μας για το ποιος φταίει από όσους δεν ψηφίζουν δικομματισμό για την... υποστήριξή του, και να θέσουμε έναν ρεαλιστικό στόχο:
να ψηφίσουμε κατά συνείδηση, με τη δική μας λογική, χωρίς εκβιασμούς. Στο μεταξύ, να ξέρουμε τι ψηφίζουμε, και να είναι σαφές ότι τα λευκά-άκυρα-αποχή δεν συνιστούν πολιτική διαμαρτυρία με κόστος στο πολιτικό σύστημα. Εάν όμως επιλέγονται συνειδησιακά, καλώς κατά τη γνώμη μου.

Η ουσία παρόλ' αυτά παραμένει: τι κάνουμε εμείς οι πολίτες πέραν των εκλογών. Διότι ξέρουμε ότι οι εκλογές δεν θα αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό αν οι πολίτες δεν πιέσουμε δυναμικά προς αυτή την κατεύθυνση. Μέριμνά μας, λοιπόν, πρέπει να είναι η πολιτική εγρήγορση και συμμετοχή, σε όλα τα επίπεδα, καθημερινά. Είναι πολύ πιθανό οι... ιθύνοντες να μας πάνε σε παρατεταμένες εκλογές αν δεν τους "βγαίνουν τα κουκιά" προκειμένου να αναστέλουν την αντίδραση των πολιτών στο διηνεκές!
Επίσης σημαντικό θεωρώ το να μην είναι καν πρώτο ή δεύτερο κόμμα κανένα από αυτά που "κυβέρνησαν" ως σήμερα, και οι περισσότεροι βουλευτές τους να μην επανεκλεγούν. Ας μην ξεχνάμε ότι εκκρεμεί σε βάρος τους μια αγωγή για εσχάτη προδοσία, την οποία ο εισαγγελέας έχει στείλει στη Βουλή. Όμως οι βουλευτές δεν συμφώνησαν ως τώρα να στείλουν τους εαυτούς τους στο δικαστήριο, όπως ορίζει το Σύνταγμα ύστερα από προηγούμενη αναθεώρηση! Νομίζω πως η εισήγηση αυτή ήταν του έγκριτου συνταγματολόγου και εξέχοντος στελέχους του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κόμματος, κ. Ευάγγελου Βανιζέλου...



ΥΓ: Στο μεταξύ, καλό θα ήταν να διαφυλάξουμε όλοι το έγκυρο αποτέλεσμα των εκλογών αυτών με τη συμμετοχή μας ως εκλογικοί αντιπρόσωποι όποιου κόμματος συμπαθούμε περισσότερο καθώς οι εκλογές οργανώνονται από την παρούσα κυβέρνηση, που μας έχει δείξει με σαφήνεια την απαξίωσή της για κάθε δημοκρατική νομιμότητα. Και μόνη η δήλωση του κ. Παπαδήμου ότι οι εργασίες της κυβέρνησής (sic) του θα συνεχιστούν κανονικά μέσα στην προεκλογική περίοδο μας λέει πολλά.




Σχόλια
Προσθήκη νέου
Nelly Psarrou     |2012-05-02 13:12:33
187-111








Nelly Psarrou
 - Χώρος σχολιασμού


 
 

|2012-05-02 22:12:04








Όπως σωστά επισημάνθηκε από κάποιους, οχώρος σχολιασμού και κουβέντας είναι τόσομικρός που είναι σχεδόν απαγορευτικός.Έχετε δίκιο, ήθελα από καιρό να τον αλλάξωαλλά κάτι η έλλειψη χρόνου, κάτι το ότιυπήρχε πολύ μικρή συμμετοχή στον σχολιασμό,το αμέλησα. Σήμερα ο διαχειριστής τηςσελίδας μου θα το διορθώσει και ο σχολιαμόςθα γίνεται χωρίς περιορισμό.
Δεν υπήρχεσκοπιμότητα πάντως εκ μέρους μου, ούτεαποφυγή κουβέντας για το ότι δεν απάντησαως σήμερα στα ερωτήματα, απλώς... δενπρολαβαίνω καν να κοιμηθώ �...







Απάντηση










]]>
]]>
Nelly Psarrou  - Χώρος σχολιασμού     |2012-05-02 13:12:04
Όπως σωστά επισημάνθηκε από κάποιους, ο χώρος σχολιασμού και κουβέντας είναι τόσο μικρός που είναι σχεδόν απαγορευτικός. Έχετε δίκιο, ήθελα από καιρό να τον αλλάξω αλλά κάτι η έλλειψη χρόνου, κάτι το ότι υπήρχε πολύ μικρή συμμετοχή στον σχολιασμό, το αμέλησα. Σήμερα ο διαχειριστής της σελίδας μου θα το διορθώσει και ο σχολιαμός θα γίνεται χωρίς περιορισμό.
Δεν υπήρχε σκοπιμότητα πάντως εκ μέρους μου, ούτε αποφυγή κουβέντας για το ότι δεν απάντησα ως σήμερα στα ερωτήματα, απλώς... δεν προλαβαίνω καν να κοιμηθώ αυτές τις μέρες. Και πάλι, έχετε δίκιο!
Αρκάτος  - Η ψήφος στα μικρά κόμματα έχει νόημα     |2012-04-28 11:21:06
Συμφωνώ με τον Σταμάτη. Η εξωκοινοβουλευτική ψήφος "μετράει" και αναδεικνύει το έλλειμα δημοκρατίας. Είναι ψήφος σε όσους αντιστέκονται "έξω από τη βούλη".

Το άρθρο είναι παραπλανητικό ως προς τη συμβολική παράμετρο του θέματος η οποία είναι πολύ σημαντική. Παρακαλώ ανακαλέστε :-)
Nelly Psarrou  - ...δεν καταλαβαίνω     |2012-05-02 13:04:13
Δεν καταλαβαίνω σε τι είναι παραπλανητικό το άρθρο μου ως προς αυτό που λέτε. Υποστηρίζω ότι ο εκλογικός νόμος θέτει εκβιαστικά διλήμματα που, εν τέλει, πρέπει να αγνοούμε με βάση τη συνείδησή μας. Λέει επίσης ότι αν ακολουθούσαμε αυτή τη λογική, κανένα μικρό κόμμα δεν θα... μεγάλωνε ποτέ. Τι ενοείτε;
Ελευθερία   |2012-04-26 10:03:30
Κυρία Ψαρρού,
Αν μπορείτε απαντήστε στα ερωτήματα που σας έχουν θέσει οι αναγνώστες.
Είναι κρίσιμα και θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα τις προθέσεις αυτού του άρθρου.
Βαφειάδης Κωνσταντίνος  - μπραβο- διαφωτιστικό άρθρο   |2012-04-26 00:48:33
ΟΚ, άλλαξα γνώμη. Επειδή δε με εκφράζει καθόλου πλέον όχι μόνο το πολιτικό σύστημα αλλά και η πολιτική γενικά (περιέχει πειθώ και διπλωματία δηλαδή μάρκετινγκ και ψέματα) είχα σκοπό να μην πάω να ψηφίσω καν, ως ένδειξη διαμαρτυρίας - δε θα το κάνω μιας και θα το εκμεταλλευτούν με πανούργο τρόπο όπως κατάλαβα από τα συμφραζόμενα του άρθρου σου (το οποίο μου άρεσε και με κατατόπισε αρκετά). Θα ήθελα μόνο να σου εκφράσω τη δική μου πραγματικότητα: λέγεται επιστήμη. Βλέπεις, είναι πάντα καινοτόμα, έχει την τάση της διαρκής εξέλιξης και βελτίωσης, είναι δυναμική – όχι στατική, εννοείται πως λαμβάνει υπόψη τους νόμους της φύσης και ψάχνει συνεχώς την αλήθεια χωρίς να επικεντρώνεται σε απόψεις, ειδικά μη τεκμηριωμένες ή ασαφείς. Για το λόγο αυτό έχει την τάση να αυτοδιαψεύδεται. Περιέχει τον εντοπισμό προβλήματος, τη θεωρητική προσέγγιση αυτού, την αναζήτηση όσο το δυνατόν περισσότερων (και ανεξάρτητων όσο γίνεται) δεδομένων αποσκοπώντας στην έκφραση ενός ιδανικού μοντέλου (με σχεδιαγράμματα, μαθηματικές εξισώσεις κ.α.), το οποίο θα επαληθευτεί με πειραματικό τρόπο και εφόσον εγκριθεί ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ τότε τίθεται σε εφαρμογή και παραμένει πάντα ανοικτό σε βελτιώσεις ή και στην ολική απόρριψή του (εφόσον τεκμηριωθεί η αιτία/ες φυσικά). Στέλνω λοιπόν το μήνυμα αυτό (μιας και φαίνεσαι ανοιχτόμυαλη) για να το προσαρμόσεις στην ζωή στην πράξη όπου είναι δυνατόν και φυσικά να το διαδόσεις εφόσον συμφωνείς. Θεωρώ ότι η επιστημονική μέθοδος είναι αυτή που ψάχνει συνεχώς (τις) βέλτιστες λύσεις.
Όμως λύσεις σε τι? Έξυπνους, γρήγορους, αποδοτικούς τρόπους σε ποιο πράγμα? Στη δημιουργία ή στην καταστροφή? Αυτό είναι θέμα επιλογής. Στην επιστήμη αρέσει η αλήθεια. Πρέπει όμως να συνοδεύεται από αξίες. (κάτι που παρέλειψα να πω εξ' αρχής εσκεμμένα και είναι ό,τι πιο ζωτικής σημασίας). Οι Αξίες είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να χτίζεται σε κάθε ανθρώπινο ον. Με σωστές (δηλαδή επιβιωτικές για το σύνολο) αξίες και ηθική μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την επιστήμη ως το μέσον μετάβασης του ανθρώπου - και του πλανήτη - σε πολύ ανώτερα επίπεδα, κάτι που ήδη το κάνει εδώ και πολλά χρόνια αλλά οι μισαλλάδοξοι άνθρωποι δεν το βλέπουμε (και αυτό είναι μια τις "αξίες" που μιας διακατέχουν). Τουλάχιστον ας χρησιμοποιήσουμε την επιστημονική μέθοδο για τη σωστή διακυβέρνηση (κυβέρνηση?? χαχα - όλοι οι εξωγήινη θα γελάνε με αυτό το πράγμα όταν έρθουν!!). Εν κατακλείδι, θα ήθελα σε παρακαλώ να μου προτείνεις μερικά κόμματα (με τυχαία σειρά για να μην καρφωθείς με το τι θα ψηφίσεις) και εάν έχεις όρεξη να μου το αιτιολογίσεις ή να με παραπέμψεις κάπου. Επί του παρόντος "ζαχαρώνω" οικολόγους και λεβέντη :-) .

Μετά τιμής,
Κωνσταντίνος - πρόσφατα αφυπνισμένος παρατηρητής του ανθρώπινου είδους.
Βαφειάδης Κωνσταντίνος   |2012-04-26 01:10:44
ΥΓ: και δεν εννοώ να μας κυβερνήσουν
επιστήμονες αλλά να γίνουμε όλοι και
επιστήμονες - για να ψάχνουμε τη αλήθεια ως
παρατηρητές χωρίς πολλές εγωκεντρικές
απόψεις (εξάλλου για το θέμα "κυβέρνηση"
το παράδειγμα με τους εξωγήινους είναι
κατατοπιστικό για την άποψή μου σε αυτήν -
είναι απλά απαρχαιομένη)
Σταμάτης Καββαδίας  - οι διαφωνίες μας αλλού....     |2012-04-25 18:44:17
Επειδή, σοβαρές διαφωνίες και διάλογος *δεν* χωράνε στον ελάχιστο χώρο αυτού του blog για σχόλια, μπορείτε να διαβάσετε ένα πιο προσεκτικό --θέλω να πιστεύω-- άρθρο επί του ίδιου ζητήματος και με αριθμητική τεκμηρίωση. Εκεί υπάρχει και το σχόλιό μου σχετικά με το παρόν άρθρο:

http://wp.me/p1AUd3-13
Βαφειάδης Κωνσταντίνος   |2012-04-26 01:10:02
ΥΓ: και δεν εννοώ να μας κυβερνήσουν επιστήμονες αλλά να γίνουμε όλοι και επιστήμονες - για να ψάχνουμε τη αλήθεια ως παρατηρητές χωρίς πολλές εγωκεντρικές απόψεις (εξάλλου για το θέμα "κυβέρνηση" το παράδειγμα με τους εξωγήινους είναι κατατοπιστικό για την άποψή μου σε αυτήν - είναι απλά απαρχαιομένη)
Σταμάτης Καββαδίας  - Μια Διαφωνία για την Ψήφο στα Μικρά Κόμματα     |2012-04-25 18:16:16
η κ. Νέλλη Ψαρρού γράφει:
"Με αυτή την πραγματικότητα, όμως, η ψήφος στα μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή είναι αυτή που ενισχύει πράγματι το πρώτο κόμμα καθώς ο νόμος του δίνει 50 επιπλέον έδρες που τις έχει υφαρπάξει από τα κόμματα που δεν έπιασαν το 3%. Οι ψήφοι σε μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή ενισχύουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τα μεγάλα κόμματα απ’ ότι η αποχή ή το λευκό: όσο περισσότερες ψήφοι δοθούν σε μικρά κόμματα που τελικά δεν μπουν στη Βουλή τόσο μικρότερο είναι το ποσοστό που χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση."

Δεν έχουμε σημαντική διαφορά απόψεων. Όμως, πιστεύω ότι, παραβλέπεις ένα σημαντικό παράγοντα για αυτές τις εκλογές: η αναμενόμενη αποχή (και τα λευκά) είναι σε μεγάλο βαθμό ψήφος αντίδρασης. Αν όλοι αυτοί ψήφιζαν έγκυρα σε μικρό κόμμα (που τελικά μένει εκτός με κάτω του 3%), η ψήφος τους θα ήταν *έγκυρη*. Επιπλέον, τα ποσοστά των κομμάτων θα μικρύνουν πολύ με μεγάλο αριθμό έγκυρων ψήφων!

Άρα, εγώ δίνω μεγάλη σημασία και *το προτείνω* ως την καλύτερη έξοδο από την κατάσταση, το παρακάτω. Η ψήφος σε μικρά κόμματα (τελικά με
Κώστας Κατσαρός   |2012-04-25 15:27:17
Μια παρατήρηση για την ορολογία, ελαφρώς τυπολατρική: το εκλογικό μέτρο δεν είναι το σύνολο των εγκύρων, αλλά το σύνολο των εγκύρων διαιρούμενο δια τις αντίστοιχες έδρες στις οποίες προσβλέπουν αυτές οι έγκυρες ψήφοι για αντιπροσώπευση. Και αυτό είναι ανεξάρτητο από το εκλογικό σύστημα, έχει να κάνει με τα abstract "μαθηματικά" των εκλογών, είτε γίνονται για Δ.Σ. συλλόγου είτε για παγκόσμιο οργανισμό.
Dimos Athanasiou   |2012-04-24 23:50:07
Λέτε οτι οι ψήφοι σε μικρά κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή ενισχύουν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τα μεγάλα κόμματα απ’ ότι η αποχή ή το λευκό.

Σε πόσο μεγαλύτερο βαθμό;

Έστω οτι το πρώτο κόμμα παίρνει 20% των ψήφων.
Πόσο θα είναι τελικά το ποσοστό του αν: α) 10% ψηφίσουν μικρά κόμματα που δεν μπήκαν στη βουλή (με 0% αποχή) και
β) 10% απέχει (με 0% σε μικρά κόμματα)
Margarita Fortoma   |2012-04-26 15:14:55
Ο νόμος λέει

"Για τον καθορισμό των εδρών που δικαιούται κάθε εκλογικός σχηματισμός, το σύνολο των ψήφων που συγκέντρωσε στην επικράτεια πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό 250 και το γινόμενο τους διαιρείται με το άθροισμα των εγκύρων ψηφοδελτίων που συγκέντρωσαν στην επικράτεια ό σ ο ι σ χ η μ α τ ισ μ ο ί σ υ μ μ ε τ έ χ ο υ ν σ τ η ν κ α τ α ν ο μ ή τ ω ν ε δ ρ ώ ν"

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αποχή/λευκό/άκυρο/ψήφος σε κόμμα που δεν μπαίνει στη βουλή είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Margarita Fortoma   |2012-04-26 15:24:58
...δηλαδή για την κατανομή των 250 εδρών (οι 50 πάνε ούτως ή άλλως στο πρώτο κόμμα), οι μόνες ψήφοι που μετράνε είναι οι προς τα κόμματα που θα μπουν στη Βουλή.

Το ποσοστό επί τοις εκατό του πρώτου κόμματος μπορεί μεν να φαίνεται μικρότερο αν το 10% ψηφίσει εξωκοινοβουλευτικά (με 0 αποχή) από το αν το 10% απέχει - ή ρίξει λευκό/άκυρο - (και 0 εξωκοινοβουλευτικές ψήφοι) αλλά στο τέλος θα πάρει ακριβώς τις ίδιες έδρες.
Margarita Fortoma   |2012-04-26 15:38:10
Ένα παράδειγμα έχει ως εξής:

ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Ψηφίζουν 100 άτομα.
Τα 20 ψηφίζουν το κόμμα Α (πρώτο κόμμα)
Τα 70 ψηφίζουν άλλα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή.
Τα 10 ψηφίζουν κόμματα που δεν μπαίνουν στη Βουλή.
Έχουμε 0 αποχή/λευκά/άκυρα.

Το κόμμα Α έχει ποσοστό 20% επί των εγκύρων. Θα πάρει 50 έδρες ως πρώτο κόμμα, και θα πάρει και 20/90 (δηλαδή το 22.2%) από τις υπόλοιπες 250.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ
Ψηφίζουν 100 άτομα.
Τα 20 ψηφίζουν το κόμμα Α (πρώτο κόμμα)
Τα 70 ψηφίζουν άλλα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή.
Τα 10 ψηφίζουν λευκό ή άκυρο ή απέχουν.

Το κόμμα Α έχει ποσοστό 22,2% επί των εγκύρων (20/90). Θα πάρει τις 50 έδρες και το 22,2% των υπόλοιπων 250.
Margarita Fortoma   |2012-04-26 15:42:23
...

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Ψηφίζουν 100 άτομα.
Τα 20 ψηφίζουν το κόμμα Α (πρώτο κόμμα)
Τα 70 ψηφίζουν άλλα κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή.
Τα 10 ψηφίζουν λευκό ή άκυρο ή απέχουν, και κανείς δεν ψηφίζει εξωκοινοβουλευτικό κόμμα.

Το κόμμα Α θα έχει ποσοστό 22,2% επί των εγκύρων (20/90). θα πάρει τις 50 έδρες και το 22,2% των υπόλοιπων 250.
Σταμάτης Καββαδίας  - ...κάνεις λάθος (2)   |2012-04-26 16:40:27
Η διαφορά είναι ότι τα "ΛΟΙΠΑ", με τη δυσαρέσκεια που υπάρχει, *δεν είναι* 10% αλλά έως 15% και η αποχή/λευκό/άκυρο *άλλο τόσο*!!! Αν αυτά συνδυαστούν σε κόμματα που τελικά μένουν εκτός γίνεται μια *σημαντική* διαφορά:
Το ποσοστό των "ΛΟΙΠΩΝ" είναι μεγαλύτερο από της κυβέρνησης και *δεν μπαίνει στη βουλή*!!!!!
Κυβέρνηση κάνουν, αλλά άντε να σταματήσουν τους διαδηλωτές!
Nelly Psarrou     |2012-05-02 12:59:04
Σταμάτη, δεν διαφωνώ, αλλά δεν μπορώ και να συνηγορήσω υπέρ του εκβιασμού. Απλά πρέπει να διεκδικήσουμε ενεργά την απλή αναλογική - μεταξύ άλλων
Σταμάτης Καββαδίας  - ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ http://wp.me/p1AUd3-13   |2012-04-26 16:42:30
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ http://wp.me/p1AUd3-13
Margarita Fortoma   |2012-04-26 22:18:43
Δε διαφωνούμε κάπου ως προς την ερμηνεία του εκλογικού νόμου, εγώ απλώς στέκομαι στο πόσες έδρες θα πάρει το πρώτο κόμμα (που θα είναι ακριβώς οι ίδιες σε κάθε περίπτωση) ενώ εσείς στο ποιο θα φαίνεται οτι είναι το ποσοστό του.
Σταμάτης Καββαδίας  - Σωστά!     |2012-04-27 13:39:22
Ακριβώς έτσι...
Σταμάτης Καββαδίας  - Λάθος καταλαβαίνεις!   |2012-04-26 16:39:01
Οι έδρες στη βουλή είναι οι ίδιες, αλλά τα ποσοστά των κομμάτων είναι διαφορετικά!!!

Στην 1η περίπτωση, γίνεται κυβέρνηση με κοντά 40% και στη δεύτερη με κοντά στο 30%, ανάλογα το αθροιστικό ποσοστό των "ΛΟΙΠΩΝ" που μένουν εκτός βουλής.
Nelly Psarrou     |2012-05-02 13:07:39
Σε τόσο βαθμό όσο μεγαλύτερο είναι το συνολικό ποσοστό τους που δεν θα μπει στη Βουλή. Δηλαδή, αν μόνο 1% δεν εκπροσωπηθεί θα επηρεάσει πολύ λίγο τις αδιάθετες έδρες, ενώ αν είναι 10% οι αδιάθετες έδρες που θα μοιραστούν τα κόμματα θα είναι πολύ περισσότερες.
clavisound  - Τα λευκά τα άκυρα και η αποχή ενισχύουν το 1ο κόμμ   |2012-04-23 17:02:58
Τα λευκά - αν είσαι ακριβοδίκαιος - πρέπει να αντιστοιχούν σε κενές έδρες. Στην πράξη ενισχύουν το πρώτο κόμμα αφού θα πάρει με λιγότερες ψήφους το bonus των 50 (πενήντα) εδρών. Κάντε τα απλά μαθηματικά.
clavisound  - Σε χαμηλά ποσοστά, τα λευκά ενισχύουν το 1ο κόμμα.   |2012-04-23 17:00:59
Τα λευκά - αν είσαι ακριβοδίκαιος - πρέπει να αντιστοιχούν σε κενές έδρες. Στην πράξη ενισχύουν το πρώτο κόμμα αφού θα πάρει με λιγότερες ψήφους το bonus των 50 (πενήντα) εδρών. Κάντε τα απλά μαθηματικά.
Νelly Psarrou     |2012-04-23 23:33:38
Όντως, τα λευκά (πρέπει να) αντιστοιχούν σε κενές έδρες. Αυτό ήταν το περιεχόμενο της κινητοποίησής μου άλλωστε το 2007:
http://lefko-2007.blogspot.com/2007/08/blog-post.html
clavisound  - Δεύτερη σκέψη   |2012-04-24 15:52:50
Διαβάζοντας το κείμενο για τις κενές έδρες θα ήθελα να επισημάνω ότι το λευκό δεν είναι μόνο διαμαρτυρία.

Λευκό σημαίνει και «δεν γνωρίζω», «δεν παίρνω ευθύνη» και ότι άλλο μου διαφεύγει. Αν απορεί κάποιος γιατί να ψηφίσει αφού δεν γνωρίζει, είναι επειδή είναι υποχρεωτική (για μένα σωστά) η εκλογή. Οπότε και η δικαιοσύνη αποκλείεται να αντιστοιχήσει το λευκό σε κενές έδρες.

Έτσι συνειδητοποίησα ότι αν θέλουμε κενή έδρα θα πρέπει να υπάρξει και ψήφος «κενής έδρας» και όχι το λευκό απαραίτητα να πάει σε κενή έδρα.

Κάτι που προφανώς αποκλείεται να συμβεί στην κοινοβουλευτική «δημοκρατία«.
Nelly Psarrou  - κενές έδρες;     |2012-05-02 12:56:59
Δεν συμφωνώ ότι το λευκό σημαίνει "δεν γνωρίζω", ενδεχομένως να σημαίνει και αυτό, αλλά και πολλά άλλα πράγματα. Όπως και η αποχή: για άλλους σημαίνει βαρεμάρα, αδιαφορία, ενώ για άλλους είναι συνειδητή επιλογή μη νομιμοποίησης της διαδικασίας. Η δε ψήφος είναι τυπικά υποχρεωτική, ποτέ δεν έχει υπάρξει κύρωση για όσους δεν ψηφίζουν.
Φυσικά, το πολιτικό μας σύστημα δεν επιθυμεί την κενή έδρα πάντως.
La scapigliata     |2012-04-23 11:17:02
Νομίζω ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα δεν προβλέπει οποιαδήποτε ενασχόληση με τα κοινά, πέραν της ψήφου μια φορά στα 4 χρόνια, εξού και η φράση ακόμα και από έξυπνους κατά τα άλλα ανθρώπους, "μα τους ψηφίσαμε". Ασχέτως αν τους ψήφισαν στα αλήθεια.
pixor   |2012-04-23 09:16:02
Ατυχής ο επίλογος. Να σταματήσει το κυβερνητικό έργο επειδή θα γίνουν εκλογές; Μήπως να κατεβάζουν ρολά οι δημόσιες υπηρεσίες και να ασχολείται ο κάθε υπουργός μόνο με τους ψηφοφόρους "του";
Νelly Psarrou     |2012-04-23 23:30:53
Όχι φυσικά, αλλά αν συνεχίζει σε προεκλογική περίοδο να αποφασίζει ως κυβέρνηση, έχει τη δυνατότητα να περάσει ότι θέλει, και επίσης να κάνει παροχές πελατειακού τύπου. Αυτό εννοώ.
andreas   |2012-04-22 13:06:21
επιτελους καλη αρθρογραφια .Σας εμαθα απο το UNFOLLOW.
thodorisp     |2012-04-22 07:39:45
Ακριβώς έτσι! Και εδώ σε γραφική αναpπαράσταση το ισχύον εκλογικό σύστημα σε σύγκριση με την απλή αναλογική: http://makemyday-radio.com/index.php?option=com_content&view=article&id=22:kiriarxos-laos&catid=3:articles&Itemid=2
Γράψτε σχόλιο
Όνομα:
Email:
 
Website:
Τίτλος:
 
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."